آشنایی با سبک استاد محمد بدرحسین

محمد بدر حسین در ۱۹۳۷ در مصر و در خانواده‌ای علاقه‌مند به قرائت قرآن به دنیا آمد. او در آغاز روند تلاوتش، دقیقاً پیرو اسلوب و روش ادایی مصطفی اسماعیل بود. محمد بدر حسین در این باره می‌گوید: «در همان ابتدای کار قرائت از مصطفی اسماعیل تقلید می‌کردم، اما به تلاوت‌های ابوالعینین شعیشع، عبدالباسط و کامل یوسف البهتیمی نیز گوش می‌دادم و این امر باعث شد که خیلی زود در جریان تلاوت قرآن رشد کنم».
او از ۱۵سالگی کار قرائت قرآن را به خوبی انجام می‌داد و در سال ۱۹۶۱ یعنی در سن ۲۴ سالگی در برابر هیئت مهارت‌سنجی رادیو مصر قرار گرفت که در این سال تعداد ۱۶۰ قاری قرآن از جمله راغب مصطفی غلوش، عبدالعزیز علی فرج و جرزاوی نیز در برابر این هیئت قرار گرفتند که به جز از علی فرج، مابقی این قراء در این سال وارد رادیو شدند و از همان زمان تلاوت‌های خیلی فاخری را نیز در رادیو مصر انجام دادند.
محمد بدر حسین از دوره نوجوانی به دانشگاه الازهر رفت و شروع به فراگیری علوم دینی کرد. او که بسیار علاقه‌مند به مباحث علوم قرائت و علوم قرآنی بود، از خود شخصیتی عالم و علمی ساخت، به‌ گونه‌ای که از همان ابتدای جوانی به دانشگاه الازهر رفت و در سال ۱۹۶۸ از دانشگاه اصول‌الدین الازهر فارغ‌التحصیل شد و از همان سال نیز کرسی تدریس در آموزشگاه‌های الازهر را به دست آورد.

او جایگاه علمی فاخری داشت و جزء قاریانی بود که علاوه بر قرائت، در مناصب علمی نیز کار کرد و صاحب اثر بود. محمد بدر حسین در سال ۱۹۸۰ در مقام بازرس کل در معاهد(آموزشگاه‌های دانشگاه الازهر) برگزیده شد و مقام موجه عام که منصب آموزشی بسیار بالایی بود به دست آورد. همچنین، عضو مجلس اعلای شئون اسلامی مصر بود و از طرف این مجلس در بسیاری از کنفرانس‌های داخلی و خارجی شرکت و در بسیاری از رقابت‌های بین‌المللی نیز داوری کرد.

در ادامه حسین اخوان‌اقدم، مدرس و قاری قرآن کریم، درباره تلاوت سوره مبارکه انبیاء محمد بدر حسین، اظهار کرد: شیخ محمد بدر حسین از قراء قدیمی و بسیار مسلط جهان اسلام و کشور مصر است که صدای وی جزء صداهای تنور یا چپ‌کوک است، یعنی بم خاصی در صدای او مشاهده نمی‌شود و معمولاً از توسط شروع می‌کند و صدای او تنها در قسمت بالا و اوج به خوبی شنیده می‌شود.
این مدرس و قاری قرآن کریم ادامه داد: وی هنگام تلاوت در آیه ۸۴ پرش صوتی دارد که این پرش بارها در صدای او شنیده شده است که برای مثال در پرده‌ای می‌خواند و یکباره در آن پرده، پرش صوت ایجاد می‌شود که باید مراقبت کرد که این‌گونه تلاوت کردن می‌تواند تبعات منفی داشته باشد.
اخوان‌اقدم افزود: شیخ محمد بدر حسین در ادامه در کلمه «مَعَهُمْ» وقف می‌کند و تلاوت خود را از کلمه «رَحْمَهً» آغاز می‌کند که این کار درستی نیست و اگر بنا بر وقف کردن بود، این وقف باید در کلمه «ضُرٍّ» انجام می‌شد.
این مدرس و قاری قرآن کریم تصریح کرد: وی در آیه ۸۵ ورود به مقام صبا دارد و دوباره در آیه ۸۶ به مقام بیات بازگشت می‌کند که این امر نشان دهنده این است که تنظیم خاصی در تلاوت وی وجود ندارد و دائماً رو به تعویض مقام است و حدود و اکمال مقام‌های مختلف در دستور کار قرار ندارد. شیخ محمد بدر حسین در ادامه مانور زیادی نیز در آیه ۸۷ دارد و چندین بار این آیه شریفه را تکرار کرده است. در این آیه تلاوت از کلمه «فَظَنَّ» در مایه نهاوند آغاز می‌شود، اما دوباره در انتهای آیه به مقام بیات ختم می‌شود که این به اصطلاح عدم تنظیم آهنگ‌ها به طور منظم جزء خواص تلاوت شیخ محمد حسین بدر است.
وی اظهار کرد: در ادامه، تکرار همین فراز در مقام رست و از ابتدای آیه تا کلمه «فَنَادَى» ادامه دارد و اوج این فراز نیز به زیبایی تا «سُبْحَانَکَ» انجام می‌شود که کاملا در مقام رست اجرا شده و قابل شنیدن است. وی همچنین، در آیه ۸۹ نیز که دعای حضرت زکریا(ع) است و از خدا درخواست فرزند می‌کند، اوج بسیار شکوهمند و زیبایی را در مقام رست اجرا می‌کند.
اخوان‌اقدم بیان کرد: شیخ محمد بدر حسین در «رَبِّ لَا تَذَرْنِی فَرْدًا وَأَنْتَ خَیْرُ الْوَارِثِینَ» مقام سه‌گاه را به زیبایی تا «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ» اجرا می‌کند و در ادامه این فراز این انتظار وجود دارد که همین مقام ادامه پیدا کند، ولی ناگهان «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ» را با مقام رست تا کلمه «زَوْجَهُ» می‌خواند. سپس، وی ادامه قرائت را تا پایان در مقام چهارگاه می‌خواند.
وی در پایان سخنان خود تصریح کرد: شیخ محمد بدر حسین، اصولاً تلاوت‌های جذاب، مجلسی و شنیدنی دارد، ولی چون تنظیم منسجم را در ارائه نغمات و مقام‌های مختلف ندارد، ممکن است که مقلدین را دچار سردرگمی کند.


تعداد بازدید: 132