ارائه نکات تخصصی تلاوت قرآن کریم توسط استاد سید محسن موسوی بلده

تلاوت اول آیات 33 تا  40 سوره  مبارکه روم

* به ضمه ها توجه داشته باشید که فارسی نشوند.

*توجه داشته باشید که تحریرها تحت کنترل و قابل شمارش باشد.

*صفت استطاله در حرف ضادِ ساکن فراموش نشود به گونه ای که صدا کِش بیاید و کناره زبان به دندانهای کنار بالا  بچسبد .

*تفاوت دو حرف (ض) و (ظ) :

1-     حرف (ظ) زبر است و حرف(ض) نرم می باشد.

2-     تفخیم حرف (ض) بیشتر از تفخیم حرف (ظ) می باشد.

3-     حرف (ض) از نظر زمانی نسبت به بقیه حروف مقداری بیشترکشیده می شود که به آن استطاله می گویند اما حرف (ظ) مانند حروف دیگر به حد طبیعی کشیده می شود.

* به طور کلی در موضع لسان 18 حرف تولید می شوند و تنها حرف (ل) است که در آن کناره زبان از دندانهای آسیا بالا جدا می شود و فقط نوک زبان می چسبد.

*انسان زبانش را با الهام الهی از راه گوش یاد می گیرد نه توضیحات تئوری، در واقع کتابهای تجوید هم توضیح بعد از تولید می دهند یعنی نحوه تلفظ حروف را توضیح می دهند، پس هنر تجوید در توصیف است نه تولید و طرز تکلُم عرب را بیان می کند بنابراین زبان آموزی از راه گوش کردن حاصل می شود، شما برای تعیین مخرج حرف ابتدا باید از یک معلم یاد بگیرید بعد سعی کنید صحیح تلفظ کنید.

***

تلاوت دوم آیات 41 تا 49 سوره مبارکه روم

*مفهوم آیه 41 : فساد در خشکی و زمین به دست خود مردم ظاهر شد، این آیه اشاره ای به عملکرد انسانها دارد که در این دنیا اعمال زشت و بد انجام می دهند و خداوند بعضی از عملکرد زشت آنها را در همین جا نشان می دهد شاید این امر باعث توبه آنها شود که اگرآثار عملکردشان را نبینند توبه نمی کنند و نیز این آیه اشاره ای هم به محیط زیست دارد و می فرماید سبب آلودگی محیط زیست خودتان هستید.

*کنترل تحریرها را به دست گیرید و اجازه ندهید از حد مجاز خارج شوند.

*اگر وقف هایی را با ابتکار خودمان ایجاد کنیم به این وقفها (وقفهای من در آوردی) وقف های تعسف و با تکلف و مصنوعی می گویند و وقف های صحیحی نیست مثل : (أنتَ  مَولَنا) در آیه 286 سوره بقره، (حَقاً  عَلَینَا) در آیه 47 سوره روم، (لا تُشرِک)  آیه 13 سوره لقمان، (تَمشِی عَلَی ٱستِحْیَاءٍ) در آیه 25 سوره قصص 

***

تلاوت سوم آیات 50 تا 60

*توجه داشته باشید که حرف(ر) جوفی نباشد و صفت تکریرآن نباید ادا شود.(صفت تکریر جزء صفاتی در حرف(ر) می باشد که در قرآن از آن اجتناب می شود)

* حرف (ع) نباید شدت بگیرد و درشت شود.

*مفهوم آیه 58 :خداوند می فرماید ما در قرآن برای مردم مثالهای زیادی زدیم. یک فردی از دانشمندی سئوال می کند آيا خداوند برای هر چیزی مثال آورده است و او جواب می دهد بله و هر مثلی را که عرب دارد از او می پرسد و آن دانشمند مصداق آن را در قرآن برای او بازگو می کند.

*مفهوم آیه 60: ای پیامبر صبرکن و مقاومت داشته باش که وعده خداوند حق است، مبادا کسانی که اهل یقین نیستند تو را سبک کنند و تو را نسبت به راهت مردد کنند مانند خوارج، زمانی که در جنگ صفین  قرآنها را بر سر نیزه دیدند اولین گام جدایی را برداشتند و با امیرالمؤمنین مخالفت کردند و جنگ را ناقص گذاشتند و مانع پیشرفت مسلمانان شدند.

***

تلاوت چهارم آیات 10 تا 17 سوره مبارکه لقمان

*سه نوع آسیب اظهار داریم یعنی زمانی که حرف (ن) به حروف حلقی می رسد یا حرف (م) در نزد حروف دیگر:

1-     نگه داشتن زیاد و مکث کردن

2-     تکان خوردن و حرکت کردن

3-     سکت دادن

*توجه داشته باشید برای تفخیم کردن حروف به آنها ضمه ندهید، در واقع تفخیم را با لب ایجاد نمی کنیم.

***

درس تجوید :

*مروری بر درسهای قبل :

*وقف اسکان : اسکان از نظر لغوی یعنی ساکن کردن و در مواردی که وقف ابدال نمی شود وقف اسکان صورت می گیرد، در اسکان کلماتی که آخرشان فتحه دارند را ساکن می کنیم اما هفت کلمه در قرآن داریم که استثناء وقف اسکان هستند یعنی زمانی که وقف می کنیم فتحه آنها ساکن نمی شود و به الف تبدیل می شود.

وقف و وصل هفت کلمه در قرآن

در هنگام وصل     در هنگام وقف

     أنَا               أنَا (مکرر در قرآن آمده است، اصل این کلمه أنا بوده است و در روایت ورش از نافع اینگونه خوانده می شود)

    لکِنَّ             لکِنَّا (سوره کهف-آیه 38 اصل این کلمه لکن أنا بوده است )

   اَلظُّنُون          اَلظُّنُونا (سوره احزاب-آیه 10)

   اَلرَّسولَ           اَلرَّسولَا (سوره احزاب-آیه 66)     

   اَلسَّبیلَ           اَلسَّبیلَا (سوره احزاب-آیه 67)

   سَلاسِلَ          سَلاسِلَا (سوره دهر –آیه 15 در طریق شاطبیه ترجیح خواندن را بر سَلاسِلا گذاشته اند)

  قَواریرَا            قَواریرَا (سوره دهر –آیه 15)

 *اشاره ای به مفهوم آیه 39 سوره روم

این آیه اشاره به ربای حلال می کند زمانی که پولی را به کسی می دهیم و با او شرط می کنیم که پول را همراه سودش بگیریم این ربای حرام است اما به فرمایش امام صادق(ع) زمانی که پولی را به کسی می دهیم و با او شرط نمی کنیم که سود پول را بگیریم ولی دوست داریم که او مقداری بیشتر از پول خودمان را به عنوان هدیه به ما بدهد این ربای حلال است که خدا می فرماید این پول را بگیر ولی چون نیت تو این نبوده است که خالصانه پول را به بدهی پس دیگر پیش من اجری نداری

در حدیثی از امام صادق (ع) نقل شده است‌: ربا بر دو گونه است 1-ربای حلال : آن است که انسان به برادر مسلمانش قرضی بدهد به این امید که او به هنگام باز پس دادن چیزی بر آن بیفزاید بی آنکه شرطی بین این دو باشد در این صورت اگر شخص وام گیرنده چیزی بیشتر به او بدهد این افزایش برای او حلال است ولی بداند ثوابی از قرض دادن خود نمی برد اما ربای حرام آن است که انسان به شخصی قرضی بدهد و شرط کند بیش از آنچه که قرض گرفته به او باز گرداند.


تعداد بازدید: 832