نکات منتخب آموزشی جلسه استاد حنیفی – 31 فروردین 95

1 – از علائم بامعنا قرآن خواندن، توجه به محل وقف مناسب است. شناخت مواضع صحیح وقف و ابتدا برای ارائه تلاوت اقرائی لازم و ضروری می باشد. قواعد وقف و ابتدا در قرائت و اقراء با یکدیگر متفاوت است.
2 – اوج گیری و استفاده از طبقات مختلف صدا باید بر اساس سبک باشد.
3 – از لوازم اقراء، شناخت افعال بیرونی و درونی متناسب این مدل خواندن قرآن می باشد.
4 – هرگونه صدای اضافه و غیرفنی پیش و پس از اجرای قطعات لحنی باید حذف شوند.
5 – بم خوانی و اوج گیری دفعی در ترتیل خوانی وجود ندارد. انتقال از درجات پایین به بالا در ترتیل به شکل مدرج (درجه به درجه) می باشد.
6 – نفس کشیدن عمیق در ترتیل خوانی وجود ندارد. تنفس عمیق از ویژگی های قرائت تحقیق می باشد.
7 – در ایجاد فضای جدید موسیقایی نباید فصاحت در ادا را تغییر داده و نحوه ادا را تغییر داد.
8 – در کل تلاوت باید نحوه ادا کلیه حروف به یک شکل باشد.
9 – برای آنکه در حین قرائت، قاری صدای خود را گم نکند باید از میکروفون فاصله بگیرد.
10 – اولین چیزی که مستمعین از صوت قاری مورد توجه قرار می دهند، کنترل صدا است. کنترل صدا اولین ویژگی تصویر صدا است.
11 – در چند ثانیه ابتدایی قرائت باید کیفیت کنترل صدا را نمایان کرد چون در چند ثانیه ابتدایی قرائت، در مورد صدا قضاوت می شود.
12 – یکی از هنرهای صوتی، انتقال سریع و سرعت انتقال درجات می باشد.
13 – کنترل صدا در خواندن یکی از مهارتهای مهم خوانندگی می باشد.


تعداد بازدید: 337