وقف حذف و اثبات در کلمه فاتقون – آیه 2 سوره نحل

در آیه ی ۲ عبارت (فَاتَّقوُن) در واقع (فَاتَّقوُنی) بوده است و حرف (ی) حذف شده است. در اینجا وقف حذف داریم. اگر با (ی) آورده شود، وقف اثبات می شود. در آیه ی ۳۶ سوره ی نمل نیز چنین موردی آمده است (فَما اتانی) که در وقف آن اختلاف است. در کتابت حرف (ی) نیامده است. در کتب جدید با خط ریز در پایین صفحه حرف (ی) را می نویسند. از این جهت حرف (ی) را ننوشته اند که معتقدند وقتی وقف می کنیم، (وَ ما اتان) خوانده می شود. اگر با (ی) هم وقف کنیم، وقف با اثبات می شود. بحث معنی در اینجا مطرح نیست. بر حسب اینکه حرف آخر را در تلاوت ها بخوانیم و یا نخوانیم، دو نوع وقف داریم: در آنجا که حرف آخر خوانده نشود، وقف حذف نامیده می شود و آنجا که حرف آخر را می خوانیم، به وقف اثبات قائل هستیم. شاطبیه که معروفین طریق است، هر دو وجه را قبول دارد، اما وقف اثبات را مقدم تر می داند. به طور کلی بحث حذف و اثبات در اختلاف قرائت ها وجود دارد و تنها مخصوص وقف نیست. وقف رَوم به درد چنین جاهایی می خورد، به این ترتیب که حال که حذف کردید، برای شنونده ی خود یک کسره ی یک سومی را بخوانید تا نشان دهنده ی (یای) محذوف باشد. در مسابقات چون داوران زمینه ای از قاریان ایرانی دارند، این را به حساب قلقله می گذارند و نمره کسر می کنند؛ بنابراین بهتر است خود را در موضع تهمت قرار ندهید، اما واقف باشید که به لحاظ علمی چنین موردی وجود دارد.

استاد موسوی بلده


تعداد بازدید: 561