طریقیت قرائت قرآن در دستورات دینی

به گزارش ایکنا، محمد مرادی، استاد دانشگاه قرآن و حدیث، ۳۰ اردیبهشت‌ماه در نشستی با موضوع «قرائت قرآن» در پژوهشکده اندیشه دینی معاصر در قم، گفت: قرائت قرآن در میان مسلمین یک سنت رایج است که گاهی فردی و گاهی اجتماعی انجام می‌شود؛ تلاوت فردی از دوره‌های نخست اسلامی رواج داشته است.

وی با بیان اینکه خواندن قرآن، فارغ از حظ معرفتی آن، در میان مسلمین موضوعیت دارد، تصریح کرد: ممکن است این سؤال مطرح شود که خواندن کتابی برای خواندن، چرا و چه مفهومی دارد؟ خواندن قرآن، به خصوص در کشورهای عربی و اسلامی چون ادعیه و مفاتیح هم ندارند، رواج بیشتری هم دارد.

مرادی بیان کرد: در اواخر قرن چهارم، کتابی با عنوان «قتل القرآن» از سوی ثعلبی نوشته شده و نویسنده کسانی را که تحت تأثیر قرآن، جان داده‌اند، معرفی کرده است؛ او معتقد است که خواندن قرآن، جهاد در راه خداست و کسی که در این راه جان بدهد، شهید است.

وی با بیان اینکه مسئله اهمیت خواندن این کتاب ریشه‌دار است، تصریح کرد: روایات متعددی در مورد ثواب قرآن و کثرت قرائت وجود دارد، ولی خبرهایی هم هست که جنبه سلبی قرائت را مورد توجه قرار داده‌اند، از جمله، فرموده، اکثر منافقان امت من، قراء قرآن هستند، البته ممکن است گفته شود این خبر، واحد است و سند معتبری ندارد.

مرادی بیان کرد: در توصیف خوارج که علیه امام علی(ع) جنگیدند، بیان شده که شب‌ها وقتی کسی وارد کوفه می‌شد، صدای قرائت آنان را می‌شنید، آنقدر زمزمه آنان می‌پیچید که مانند صدای زنبور عسل بود. غرض این است که لزوماً همه کسانی  که قرآن می‌خوانند، افراد خوبی نیستند.

استاد دانشگاه قرآن و حدیث اظهار کرد: روایات مرتبط با قرائت، چند دسته است؛ دسته‌ای آن را جزء بهترین کارهای عالم، ذکر و عبادت دانسته‌اند، برخی از این روایات هم بر تبرک به قرآن و تقدس آن تأکید دارند؛ مثلاً اگر کسی می‌خواهد دچار بیماری نشود از قرآن شفا بگیرد و حتی برخی مشکلات زندگی خود را از طریق قرآن حل می‌کنند. این جنبه هم در میان مسلمین خیلی رایج است؛ در اینجا قرآن به مثابه شیئ متبرکی است که کل قرآن یا برخی سوره‌ها تبدیل به حرز می‌شوند.

(بیشتر…)