جستجوی مطلب
سه شنبه, ۲۵ خرداد , ۱۴۰۰ - الثلاثاء 6 ذو القعدة 1442 - Tuesday, 15 June , 2021

نکات منتخب آموزشی جلسه استاد حنیفی – ۳۱ فروردین ۹۵

۱ – از علائم بامعنا قرآن خواندن، توجه به محل وقف مناسب است. شناخت مواضع صحیح وقف و ابتدا برای ارائه تلاوت اقرائی لازم و ضروری می باشد. قواعد وقف و ابتدا در قرائت و اقراء با یکدیگر متفاوت است.
۲ – اوج گیری و استفاده از طبقات مختلف صدا باید بر اساس سبک باشد.
۳ – از لوازم اقراء، شناخت افعال بیرونی و درونی متناسب این مدل خواندن قرآن می باشد.
۴ – هرگونه صدای اضافه و غیرفنی پیش و پس از اجرای قطعات لحنی باید حذف شوند.
۵ – بم خوانی و اوج گیری دفعی در ترتیل خوانی وجود ندارد. انتقال از درجات پایین به بالا در ترتیل به شکل مدرج (درجه به درجه) می باشد.
۶ – نفس کشیدن عمیق در ترتیل خوانی وجود ندارد. تنفس عمیق از ویژگی های قرائت تحقیق می باشد.
۷ – در ایجاد فضای جدید موسیقایی نباید فصاحت در ادا را تغییر داده و نحوه ادا را تغییر داد.
۸ – در کل تلاوت باید نحوه ادا کلیه حروف به یک شکل باشد.
۹ – برای آنکه در حین قرائت، قاری صدای خود را گم نکند باید از میکروفون فاصله بگیرد.
۱۰ – اولین چیزی که مستمعین از صوت قاری مورد توجه قرار می دهند، کنترل صدا است. کنترل صدا اولین ویژگی تصویر صدا است.
۱۱ – در چند ثانیه ابتدایی قرائت باید کیفیت کنترل صدا را نمایان کرد چون در چند ثانیه ابتدایی قرائت، در مورد صدا قضاوت می شود.
۱۲ – یکی از هنرهای صوتی، انتقال سریع و سرعت انتقال درجات می باشد.
۱۳ – کنترل صدا در خواندن یکی از مهارتهای مهم خوانندگی می باشد.


Scroll Up