یکشنبه, ۲۳ خرداد , ۱۴۰۰ - الأحد 4 ذو القعدة 1442 - Sunday, 13 June , 2021

نکات تلاوت

آیه ۵۱ سوره فصلت  « وَإذَا ٓ أَنْعَمْنَا عَلَی ٱلْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَئَا بِجَانِبِهِ وَ إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِیضٍ ». و ما هرگاه به انسان نعمتی عطا کردیم رویگردان شد (کفران کرد) و دوری جست (از شکر خدا) و هرگاه شر و بلایی به او روی آورد آن‌گاه دائم زبان به دعا گشود و (اظهار عجز نمود) بهتر است این آیه یک نفس خوانده شود، ولی اگر نفس نرسد وقف بر کلمه‌ی «بِجَانِبِهِ»مناسب است و ابتداء از «وَ إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ» هم اشکالی ندارد اما وصل «بجانبه»به «وإذا»و وقف بر «الشر»در معنا شبهه ایجاد می‌کند و معنا خراب می‌شود و به این صورت در می‌آید که انسان در هر حال اعم از زمانی که نعمتی به او دادیم و بالعکس شری به او رسید، در هر دو صورت از ما اعراض می‌کند»! حال آنکه خداوند در آیه این را نمی‌گوید. لذا «تشخیص محل مناسب وقف و ابتداء در معنای آیات بسیار مهم است»

بهتر است قاریان حتماً قبل از قرائت آیه را مرور کرده و با اشراف و تسلط بر معنای آیات و تشخیص محل وقف و ابتداء تصمیم گرفته و قرآن بخوانند.

 
استاد: استاد سید محسن موسوی بلده

 


Scroll Up