جستجوی مطلب
شنبه, ۲ مرداد , ۱۴۰۰ - السبت 15 ذو الحجة 1442 - Saturday, 24 July , 2021

نکات تلاوت

آیه ۵۰ سوره فصلت « وَلَئِن أَذَقْنَٰهُ رَحْمَهً مِّنَّا مِن بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَیَقُولَنَّ هَذَا لِی وَ مَا أَظُنُّ ٱلسَّاعَهَ قَآئِمَهً وَ لَئِن رُّجِعْتُ إِلَیٰ رَبّیٓ إِنَّ لِی عِندَهُ لَلْحُسْنَیٰصلی فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِینَ کَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِیظٍ ».

ترجمه: «و اگر ما به انسان پس از رنج و ضرری که به او رسیده نعمت و رحمتی نصیب کنیم، البته خواهد گفت که این نعمت برای من است و گمان نمی‌کنم که قیامتی برپاشود و به فرض آن که به سوی خدا برگردم باز هم برای من نزد خدا بهترین نعمت‌ها فراهم خواهد بود. و ما البته کافران را به کیفر اعمالشان آگاه می‌سازیم و آنان را عذابی بسیار سخت می‌چشانیم.»

با توجه به اینکه آیه طولانی است و معنی آن منفی است و «قائل هم یک نفر» است، (در یک نقل قول ۳جمله گفته شده است) بهتر است گفته‌ها را به صاحبش برگردانیم و جمله ها به لَیَقُولَنَّ وصل شود.

نتیجه: اگر در یک آیه طولانی قائل همان ابتداء آیه باشد و چندین عبارت مختلف پشت سر هم از او نقل شده باشد، قانون اصلی این است که نمی‌توان گفته‌ها را جدا جدا خواند هرچندکه ظاهراً جمله‌ها مفید و کامل باشند، اما اگر یک قدم آن طرف‌تر از حالت صد در صد کلاسیک و آکادمیک خارج شویم می‌توان با کمی تسامح و آسان‌گیری مجاز دانست که به نحوی عبارات را جدا، جدا بخوانیم، البته خارج از بحث «داوری و مسابقات»

 
استاد: استاد سید محسن موسوی بلده